Shloka 17
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
ततः: कृपो<प्युवाचेदमाचार्य: सुमहामना: । सौम्यस्वभावादू राजेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दव:,राजेन्द्र! तत्पश्चात् सौम्य स्वभावके कारण शीघ्र ही मृदुता आ जानेसे महामना कृपाचार्य भी शान्त हो गये और इस प्रकार बोले
tataḥ kṛpo 'py uvācedam ācāryaḥ sumahāmanāḥ | saumyasvabhāvādū rājendra kṣipram āgatam ārdavaḥ ||
ثم إن كِرْپا (Kṛpa) أيضًا—وهو المعلّم ذو النفس النبيلة—لان سريعًا لطبيعته الودودَة. يا خيرَ الملوك! فلما عادت إليه الرِّقّة سكن وهدأ، وتكلّم على هذا النحو—مُبيّنًا أن ضبط النفس ولين الطبع الفطري قادران على كبح الغضب حتى في ضغوط الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a violent context, a person of noble character can restrain anger; gentleness (ārdava) and self-control restore clarity and enable measured speech.
Sañjaya reports to the king that Kṛpācārya, initially stirred, quickly becomes calm due to his gentle nature and then begins to speak.