Shloka 9
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
*वृष्णिकुलकलंक सात्वत! मैं अपने दोनों पुत्रोंकी तथा यज्ञ और पुण्यकर्मोकी शपथ खाकर कहता हूँ कि यदि आज रात्रि बीतनेके पहले ही कुन्तीपुत्र अर्जुनसे अरक्षित रहनेपर अपनेको वीर माननेवाले तुम्हें पुत्रों और भाइयोंसहित न मार डालूँ तो घोर नरकमें पड़ूँ ।। एवमुक््त्वा सुसंक्रुद्ध: सोमदत्तो महाबल: । दध्मौ शड़्खं च तारेण सिंहनादं ननाद च,ऐसा कहकर महाबली सोमदत्तने अत्यन्त कुपित हो उच्चस्वरसे शंख बजाया और सिंहनाद किया
sañjaya uvāca | vṛṣṇikulakalaṅka sātvata! ahaṃ svayoḥ putrayoś ca yajñasya puṇyakarmāṇāṃ ca śapathaṃ kṛtvā bravīmi—yadi adya rātriṃ vyatīte pūrvaṃ kuntīputram arjunam arakṣitaṃ labdhvā, ātmānaṃ vīraṃ manyamānān yūyaṃ putra-bhrātṛ-sahitān na nihaniṣyāmi, tarhi ghora-narake patiṣyāmi || evam uktvā susaṃkruddhaḥ somadatto mahābalaḥ | dadhmau śaṅkhaṃ ca tāreṇa siṃhanādaṃ nanāda ca ||
قال سنجيا: «يا ساتڤتا، عارٌ على سلالةِ ڤرشني! أقسمُ بابنَيَّ، وبالقرابين والطقوس ذات الفضل: إن لم أقتلكم—أنتم الذين تسمّون أنفسكم أبطالًا—مع أبنائكم وإخوتكم، قبل أن تمضي هذه الليلة، متى ما وجدتُ أرجونا ابنَ كونتي بلا حماية، فليكن مصيري السقوطَ في جحيمٍ مروّع!» ثم إن سومدَتّا، وهو عظيمُ البأس وقد استعر غضبُه، نفخ صدفتَه نفخًا مدوّيًا وأطلق صيحةَ حربٍ كزئير الأسد.
सयजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of vows in the kṣatriya code: a warrior binds himself by oaths sworn on sacred acts (yajña, puṇya) and accepts severe moral consequence (naraka) if he fails. It also shows how anger and honor-language can intensify violence and escalate conflict.
Somadatta, furious, publicly swears that he will kill the addressed Sātvata warrior(s) along with their kin once he finds Arjuna unguarded before night ends. After making this threat, he signals battle by loudly blowing his conch and giving a lion-like roar.