Shloka 110
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
तब अस्त्रवेत्ताओंमें श्रेष्ठ द्रोणकुमारने वायव्यास्त्रका संधान करके वहाँ प्रकट हुए नील मेघको नष्ट कर दिया ।। स मार्गणगणैद्रौणिर्दिश: प्रच्छाद्य सर्वश: । शतं रथसहस्राणां जघान द्विपदां वर:,मनुष्योंमें श्रेष्ठ अश्वत्थामाने अपने बाणसमूहोंसे सम्पूर्ण दिशाओंको आच्छादित करके शत्रुपक्षके एक लाख रथियोंका संहार कर डाला
sa mārgaṇagaṇair drauṇir diśaḥ pracchādya sarvaśaḥ | śataṁ rathasahasrāṇāṁ jaghāna dvipadāṁ varaḥ ||
قال سنجيا: ثم إن ابنَ درونا، وهو أسبقُ أهل السلاح، استدعى سلاحَ فايَفْيَا فبدّد السحابة الزرقاء الداكنة التي ظهرت هناك. وبعد ذلك غطّى أشفَتّاما—خيرُ الرجال—الجهاتِ كلَّها بوابلٍ من السهام، وأفنى مئةَ ألفٍ من فرسان العجلات الحربية من جيش العدو.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral peril of unrestrained martial power: mastery of astras can rapidly magnify destruction, so ethical restraint (dama) and discernment (viveka) are crucial even for a kṣatriya in war.
Aśvatthāman, described as Droṇa’s son, uses the Vāyavya weapon to disperse a dark cloud on the battlefield, then unleashes massive arrow volleys that blanket the directions and kill an enormous number of enemy chariot-warriors.