Shloka 97
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
धनुर्मण्डलमेवास्य दृश्यते स्मास्यत: सदा । सायकाश्च व्यदृश्यन्त निश्चरन्त: समन्तत:,निरन्तर बाण छोड़ते हुए अर्जुनका केवल मण्डलाकार धनुष ही लोगोंकी दृष्टिमें आता था एवं चारों ओर फैलते हुए उनके बाण भी दृष्टिगोचर होते थे
dhanurmaṇḍalam evāsya dṛśyate smāsyataḥ sadā | sāyakāś ca vyadṛśyanta niścarantaḥ samantataḥ ||
قال سنجيا: كان أرجونا يطلق السهام بلا انقطاع، فلم يرَ الناس منه إلا دائرةَ قوسه وهي تمسح الهواء مسحًا؛ ورأوا سهامه، وهي تتدفق بلا فتور، حين تنطلق إلى كل جهة. وتُبرز الآيةُ إتقانًا منضبطًا في القتال—قوةً يحكمها الضبط لا الغضب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that true strength in dharmic warfare is disciplined mastery—skill and speed governed by steady control—so that power serves purpose rather than uncontrolled fury.
Sañjaya reports that Arjuna is shooting so rapidly and continuously that observers perceive mainly the circular motion of his bow, while arrows are seen streaming out in all directions.