अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
ते हन्यमाना वीरेण योधा राजन् रणे तव । प्रजहु: सैन्धवं भीता द्वौ सम॑ नाप्यधावताम्,राजन! उस समय रणभूमिमें वीर अर्जुनकी मार खानेवाले योद्धा भयभीत हो सिंधुराजको छोड़ भाग चले। वे इतने डर गये थे कि दो सैनिक भी एक साथ नहीं भागते थे
te hanyamānā vīreṇa yodhā rājan raṇe tava | prajahus saindhavaṃ bhītā dvau samaṃ nāpyadhāvatām ||
قال سانجيا: أيها الملك، حين كان محاربوك يُصرَعون في المعركة بسيف أرجونا البطل، فرّوا مذعورين وتركوا جايدراتها. وقد استبدّ بهم الرعب حتى إنّ جنديين لم يكونا يفرّان جنبًا إلى جنب.
संजय उवाच
The verse highlights how fear collapses cohesion and loyalty in war: when courage and discipline fail, even allies abandon their leader, showing that inner steadiness is as decisive as weapons.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna’s onslaught is so overwhelming that the Kaurava fighters panic, flee the field, and leave Jayadratha unprotected; their terror is so great that they do not even run in pairs.