Shloka 3936
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
आत्मानं रौद्रमाचष्ट रौद्रकर्मण्यधिष्ठित: । तदनन्तर पाण्डुकुमार अर्जुन अपने अस्त्रोंद्वारा विपक्षी वीरोंके अस्त्र लेकर रौद्रकर्ममें तत्पर हो अपनेको रौद्र सूचित करने लगे
sañjaya uvāca | ātmānaṃ raudram ācakṣṭa raudrakarmaṇy adhiṣṭhitaḥ | tad-anantaraṃ pāṇḍu-kumāra arjunaḥ svair astrair vipakṣa-vīrāṇām astrāṇi gṛhītvā raudra-karmaṇi tatparaḥ san ātmānaṃ raudraṃ sūcayituṃ pracakrame |
قال سنجيا: وقد ثبت أرجونا—ابن باندو—في أتون الفعل العنيف، فبدأ يُظهر نفسه مهيبًا مُرعبًا في ساحة القتال. ثم ما لبث أن استخدم أسلحته ليغتنم أسلحة أبطال الخصم أو يُبطل أثرها، وبعزمٍ على قتالٍ لا هوادة فيه جعل بأسه المخيف ظاهرًا لا يلتبس.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic in a crisis: when dharma requires protection of one’s side and the larger order, a warrior may adopt raudra-bhāva—controlled ferocity—directed toward ending adharma, not toward personal cruelty.
Sanjaya describes Arjuna entering an intensely aggressive phase of combat. He uses his own weapons to overpower the enemy warriors’ weapons—effectively disarming or neutralizing them—thereby displaying terrifying battlefield dominance.