Shloka 137
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
भीमश्न वृष्णिसिंहश्न युधामन्युश्चव भारत । उत्तमौजाश्च विक्रान्त: शंखान् दध्मु: पृथक् पृथक्,भारत! तत्पश्चात् भीमसेन, वृष्णिवंशके सिंह, युधामन्यु और पराक्रमी उत्तमौजाने पृथक्-पृथक् शंख बजाये
sañjaya uvāca |
bhīmaś ca vṛṣṇisiṃhaś ca yudhāmanyuś ca bhārata |
uttamaujāś ca vikrāntaḥ śaṅkhān dadhmuḥ pṛthak pṛthak ||
قال سنجيا: يا بهاراتا، ثم إن بهيما، أسد آل فريشني، ويودهامانيو، وأوتّاموجا الشجاع، نفخوا كلٌّ على حدة في أصدافهم—إشارةً قتاليةً مدوّية ثبّتت جانبهم وأعلنت استعدادهم للكفاح الحقّ الدائر في ساحة المعركة.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, disciplined coordination and steadfast courage matter: the separate conch-blasts function as a moral and strategic affirmation of resolve, strengthening one’s side to act firmly in what it believes to be a dharmic cause.
Sañjaya reports that key Pāṇḍava-aligned warriors—Bhīma, the foremost Vṛṣṇi hero, Yudhāmanyu, and Uttamaujā—each blow their conches individually, signaling readiness and rallying their troops in the ongoing battle of Droṇa Parva.