Shloka 135
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
हतं जयद्रथं दृष्टवा तव पुत्रा नराधिप । दुःखादश्रूणि मुमुचुर्निराशाश्वञाभवन् जये,नरेश्वर! जयद्रथको मारा गया देख आपके पुत्र दुःखसे आँसू बहाने लगे और अपनी विजयसे निराश हो गये
hataṁ jayadrathaṁ dṛṣṭvā tava putrā narādhipa | duḥkhād aśrūṇi mumucur nirāśāś cābhavan jaye naraśvara ||
قال سنجيا: أيها الملك، لما رأى أبناؤك جايادراثا صريعاً، أطلقوا دموع الحزن، وأصابهم اليأس من الظفر. فسقوط حليفهم حطّم ثقتهم وألقى ظلالاً قاتمة على رجائهم في الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment to outcomes and reliance on a single ally can collapse morale when circumstances turn. Ethically, it underscores the instability of confidence rooted in power and advantage rather than in dharma and inner steadiness.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that, upon seeing Jayadratha slain, the Kauravas are overwhelmed with grief, shed tears, and lose hope of victory—marking a major psychological setback in the battle.