Shloka 124
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
शरै: कदम्बकीकृत्य काले तस्मिंश्व पाण्डव: । योधयामास तांश्वैव पाण्डव: षण्महारथान्,उस समय पाण्डुपुत्र अर्जुने एकके बाद एक करके अनेक बाण मारकर उस मस्तकको कदम्बके फूल-सा बना दिया। साथ ही वे पूर्वोक्त छ: महारथियोंसे युद्ध भी करते रहे
sañjaya uvāca | śaraiḥ kadambakīkṛtya kāle tasmiṃś ca pāṇḍavaḥ | yodhayāmāsa tāṃś caiva pāṇḍavaḥ ṣaṇmahārathān ||
قال سنجيا: في تلك اللحظة، كان الباندفي (أرجونا) يضرب بسِهامه مرة بعد مرة، حتى غطّى الرأس بالنبال تغطيةً جعلته يبدو كزهرة الكَدَمْبَة. ومع ذلك، وهو يفعل ذلك، ظلّ يقاتل أولئك الستة من عظماء فرسان المركبات، ثابتًا على دَرمَة المحارب وسط ضغط المعركة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: unwavering focus and endurance in battle—maintaining composure and effectiveness even when facing multiple elite opponents at once.
Sañjaya describes Arjuna’s rapid archery: he showers arrows so densely that the struck head appears like a kadamba blossom, while simultaneously continuing his fight against six great chariot-warriors.