Shloka 107
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
जयद्रथममित्रघ्नं वागुवाचाशरीरिणी । नृपमन्तर्हिता वाणी मेघदुन्दुभिनि:स्वना,“इसके जन्मकालमें मेघके समान गम्भीर स्वरवाली अदृश्य आकाशवाणीने शत्रुसूदन जयद्रथके विषयमें राजाको सम्बोधित करके इस प्रकार कहा--
jayadratham amitraghnaṁ vāg uvāca aśarīriṇī | nṛpam antarhitā vāṇī meghadundubhiniḥsvanā ||
قال سانجيا: خاطب صوتٌ بلا جسدٍ جايادراثا، قاهرَ الأعداء. كان الصوت مستترًا عن الأبصار—عميقًا رنّانًا كدويّ طبل الرعد في السحاب—فكلّم الملك في شأن جايادراثا، كأنه إعلانٌ مهيب سيصوغ المسار الأخلاقي والقدري للحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata motif that human action in war unfolds under a larger moral-cosmic order: warnings, proclamations, and omens (here, an aśarīriṇī vāṇī) signal that choices have consequences and that destiny responds to dharma and adharma.
Sañjaya reports that an unseen, thunderous celestial voice speaks—addressing the king and referring to Jayadratha—introducing a significant announcement about Jayadratha’s situation and the impending turn of events in the battle narrative.