अध्याय १४६ — निशायां सात्यकिदुर्योधनयुद्धम् / Chapter 146 — Night Battle: Sātyaki and Duryodhana; Śakuni’s Encirclement of Arjuna
ययातेदेंवयान्यां तु यदुर्ज्येष्ठो5भवत् सुतः । यदोरभूदन्ववाये देवमीढ इति स्मृत:,ययातिसे देवयानीके गर्भसे जो ज्येष्ठ पुत्र हुआ, उसका नाम यदु था। इन्हीं यदुके वंशमें देवमीढ़ नामसे विख्यात एक यादव हो गये हैं। उनके पुत्रका नाम था शूर, जो तीनों लोकोंमें सम्मानित थे। शूरके पुत्र नरश्रेष्ठ शौरि हुए, जो महायशस्वी वसुदेवके नामसे प्रसिद्ध हैं
yayāter devayānyāṁ tu yadur jyeṣṭho 'bhavat sutaḥ | yador abhūd anvavāye devamīḍha iti smṛtaḥ ||
قال سانجيا: من يَياتي وديڤاياني وُلِد الابنُ الأكبر يَدو. وفي سلالة يَدو ظهر يادَڤيٌّ اشتهر باسم «ديفاميḍها».
संजय उवाच
The verse emphasizes the importance of lineage (anvavāya) in Itihāsa: individuals and later historical outcomes are framed as arising from inherited family lines, implying continuity of duty, reputation, and responsibility across generations.
Sañjaya recounts a genealogical sequence: Yayāti and Devayānī’s eldest son is Yadu, and within Yadu’s descendants appears Devamīḍha, establishing the ancestral background for later Yādava figures referenced in the surrounding passage.