अध्याय १४६ — निशायां सात्यकिदुर्योधनयुद्धम् / Chapter 146 — Night Battle: Sātyaki and Duryodhana; Śakuni’s Encirclement of Arjuna
पुरुषप्रवर महाराज! उन दोनों महाबली शिनि और सोमदत्तमें आधे दिनतक विचित्र एवं अद्भुत बाहुयुद्ध हुआ ।। शिनिना सोमदत्तस्तु प्रसहा भुवि पातित: । असिमुद्यम्य केशेषु प्रगृह्दा च पदा हतः:,उसमें शिनिने सोमदत्तको बलपूर्वक पृथ्वीपर पटक दिया और तलवार उठाकर उनकी चुटिया पकड़ ली एवं उन्हें लात मारी
sañjaya uvāca | puruṣapravara mahārāja! tayor ubhayor mahābalayoḥ śini-somadattayoḥ ardha-dina-paryantaṃ vicitraṃ cādbhutaṃ ca bāhu-yuddham abhavat || śininā somadattas tu prasahya bhuvi pātitaḥ | asim udyamya keśeṣu pragṛhya ca padā hataḥ ||
قال سنجيا: أيها الملك العظيم، يا خير الرجال! لقد اقتتل البطلان الجباران، شِيني وسومادَتّا، قتالًا عجيبًا مدهشًا بالأيدي نصف نهار. ثم إن شِيني، وقد قهر سومادَتّا، طرحه أرضًا؛ ورفع سيفه، وأمسك بناصيته وضربه بقدمه—فعلٌ يكشف ما تثيره الحرب من شراسة وفقدانٍ للضبط حتى بين المقاتلين المشهورين.
संजय उवाच
The verse highlights how prolonged warfare can erode restraint and dignity: even celebrated warriors may resort to humiliating, forceful acts. It implicitly invites reflection on kṣatriya conduct—valor is praised, but cruelty and degradation of a fallen foe raise ethical tension within dharma.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śini and Somadatta fought an intense hand-to-hand duel for half a day. Śini then overpowers Somadatta, throws him to the ground, lifts his sword, grabs him by the hair, and kicks/strikes him with his foot.