Shloka 39
रात्रौ युद्धप्रवृत्तिः — Night Battle Begins; Duryodhana’s Protective Orders for Droṇa
Droṇa-parva 139
ततो हृष्टमना राजन् वादित्राणां महास्वनै: । सिंहनादरवं भ्रातु: प्रतिजग्राह पाण्डव:,राजन! तब प्रसन्नचित्त होकर युधिष्ठिरने वाद्योकी गम्भीर ध्वनिके द्वारा भाईके उस सिंहनादको स्वागतपूर्वक ग्रहण किया इस प्रकार भीमसेनको अपनी प्रसन्नताका संकेत करके सम्पूर्ण शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ राजा युधिष्ठिरने बड़े हर्षके साथ रणभूमिमें द्रोणाचार्यपर आक्रमण किया
tato hṛṣṭamanā rājan vāditrāṇāṃ mahāsvanaiḥ | siṃhanādaravaṃ bhrātuḥ pratijagrāha pāṇḍavaḥ ||
قال سنجيا: ثمّ، أيها الملك، وقد ارتفعت نفسه سرورًا، تلقّى الباندڤي (يودهيشثيرا) زئيرَ أخيه زئيرَ الأسد، وعدَّه فألًا مباركًا وسط دويّ آلات الحرب العميق. وهكذا وقد اشتدّ عزمه—مُظهرًا رضاه لبهيمسينا—تقدّم الملك يودهيشثيرا، وهو أسبق حملة السلاح، بفرح عظيم في ساحة القتال ليهاجم دروناآتشاريّا.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a righteous leader sustains resolve in crisis: Yudhiṣṭhira reads his brother’s fearless battle-cry and the martial music as a moral and strategic encouragement, then acts decisively in his kṣatriya duty—showing that inner steadiness and communal morale are essential for dharma-guided action even amid violence.
Amid the loud sounds of war instruments, Yudhiṣṭhira hears and welcomes Bhīma’s lion-like roar as a sign of confidence. Encouraged, he signals approval and advances on the battlefield to attack Droṇācārya.