द्रोणपर्व — अध्याय 128: दुर्योधनस्य परसेनाप्रवेशः
Duryodhana’s Incursion and the Tumult of Battle
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे । सनाथौ भवितारीौ हि युधि सात्वतफाल्गुनौ,'यहाँसे सात्यकिके पथपर पाण्डुपुत्र भीमसेनके जानेपर युद्धस्थलमें डटे हुए सात्यकि और अर्जुन सनाथ हो जायूँगे
ito gate bhīmasene sātvataṃ prati pāṇḍave | sanāthau bhavitāryau hi yudhi sātvata-phālgunau ||
قال سانجيا: «إذا مضى بهيماسينا ابن باندو من هنا قاصدًا ساتياكي، فإن ساتياكي وأرجونا في قلب المعركة سيغدوان لا محالة ذوي سندٍ وعون—لن يبقيا معزولين، بل تقوى شوكتهما بحضور الحليف.»
संजय उवाच
In a dharmic war setting, steadfastness is sustained not only by personal valor but also by timely support: allies arriving at the right moment restore strength, morale, and strategic balance for those holding the line.
Sañjaya reports that Bhīma is moving from his current position toward Sātyaki; as a result, Sātyaki and Arjuna—already standing firm in the battle—will no longer be without backing and will be reinforced on the battlefield.