Shloka 42
ततः पुनर्व्यात्तमुखास्ते5श्मवृष्टी: समनन््ततः । अयोहस्ता: शूलहस्ता दरदास्तड्रणा: खसा:,तदनन्तर पुनः हाथमें लोहेके गोले और त्रिशूल लिये मुँह फैलाये हुए दरद, तंगण, खस, लम्पाक और कुलिन्ददेशीय म्लेच्छोंने सात्यकिपर चारों ओरसे पत्थर बरसाने आरम्भ किये; परंतु प्रतीकार करनेमें निपुण सात्यकिने अपने नाराचोंद्वारा उन सबको छिज्न-भिन्न कर दिया
tataḥ punar vyāttamukhās te ’śmavṛṣṭīḥ samanantataḥ | ayohastāḥ śūlahastā daradās taṅgaṇāḥ khasāḥ |
قال سَنْجَيا: ثمّ من جديد، شرع أولئك المحاربون الشداد—وأفواههم مفتوحة من الغيظ—يمطرون الحجارة من كل جانب. وبأهراواتٍ من حديد في أيديهم ورماحٍ ثلاثية مرفوعة—الدَّرَدَة والتَّنْغَنَة والخَسَة—أطبقوا حول ساتْيَكي. غير أنّ ساتْيَكي، الحاذق في صدّ الهجمات، حطّمهم وقطعهم بسِهامه الحادّة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in one’s duty amid violence: even when surrounded and attacked from all sides, a warrior entrusted with protection must respond with skill and restraint appropriate to the battlefield, meeting force with disciplined counteraction rather than panic.
Frontier fighters—Daradas, Taṅgaṇas, and Khasas—surround Sātyaki and pelt him with stones while wielding iron weapons and tridents. Sātyaki counters effectively, breaking their assault with his arrows and cutting them down.