Shloka 28
जयद्रथवधः — The Slaying of Jayadratha
Sunset Vow and Curse-Condition
अद्य द्रक्ष्यन्ति मे वीर्य कौरवा: ससुयोधना: । मुण्डानीके हते सूत सर्वसैन्येषु चासकृत्,आज दुर्योधनसहित समस्त कौरव मेरा पराक्रम देखेंगे। सूत! आज इन सिरमुण्डोंके मारे जाने तथा अन्य सारी सेनाओंका बारंबार विनाश होनेपर युद्धस्थलमें छिन्न-भिन्न होती हुई कौरव-सेनाका नाना प्रकारसे आर्तनाद सुनकर दुर्योधनको बड़ा संताप होगा
adya drakṣyanti me vīryaṃ kauravāḥ sa-suyodhanāḥ | muṇḍānīke hate sūta sarva-sainyeṣu cāsakṛt ||
قال السُّوتا: «اليوم سيرى الكورو، ومعهم سُيُودَهَنَة (دوريودَهَنَة)، بأسِي. أيها السائق، حين يُقتل مُنْدَانِيكَة وحين تُعاد الكارثة مرارًا على سائر الجيوش، ستتمزق جموع الكورو في ساحة القتال؛ وعندما يسمع دوريودَهَنَة شتّى صرخات الألم، سيستولي عليه حزنٌ شديد.»
सूत उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral psychology of war: pride in martial prowess and vows of destruction lead not only to physical ruin but also to inevitable sorrow. It underscores how violent triumph is inseparable from the suffering it produces, especially for leaders who stake their identity on victory.
The speaker (Sūta) reports a warrior’s declaration that the Kauravas, including Duryodhana, will soon witness his valor. He foretells the killing of Muṇḍānīka and repeated devastation across the armies, resulting in the Kaurava forces being shattered and Duryodhana tormented by the cries of the wounded and dying.