Shloka 15
जयद्रथवधः — The Slaying of Jayadratha
Sunset Vow and Curse-Condition
शका: किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तका: | अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणय:,“जहाँ कवच धारण किये रणदुर्मद क्रूरकर्मा काम्बोज, धनुष-बाण धारण किये प्रहारकुशल यवन, शक, किरात, दरद, बर्बर, ताम्रलिप्त तथा हाथोंमें भाँति-भाँतिके आयुध धारण किये अन्य बहुत-से म्लेच्छ--ये सब-के-सब जहाँ दुर्योधनको अगुआ बनाकर दस्ताने पहने युद्धकी इच्छासे मेरी ओर मुँह करके खड़े हैं, वहीं चलो
śakāḥ kirātā daradā barbarās tāmrāliptakāḥ | anye ca bahavo mlecchā vividhāyudhapāṇayaḥ ||
قال سانجيا: «إنّ الشَّكا والكِيراتا والدَّرَدا والبَربَرا والتَّامرالِبتَكا—ومعهم كثيرٌ من محاربي المِلِتشا الآخرين—يقفون هناك، وفي أيديهم أسلحةٌ شتّى. هم ضِراوون في القتال، قساةٌ في الفعل؛ وبقيادة دُريودَهَنا قد استداروا يواجهوننا، متلهّفين للحرب.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war draws in diverse peoples and mercenary or frontier forces, emphasizing the moral complexity of conflict: power-seeking leadership can mobilize many groups, but sheer numbers and weaponry do not resolve the ethical burden of violence.
Sañjaya describes to Dhṛtarāṣṭra the composition of the opposing forces: various non-Kuru groups—Śakas, Kirātas, Daradas, Barbaras, Tāmrāliptakas, and other mlecchas—stand armed with many kinds of weapons, aligned under Duryodhana and ready to fight.