Shloka 22
Śaineya–Bhūriśravas: Genealogy, Svayaṃvara Contest, and the Maheśvara Boon
ततो द्रोणं शिने: पौत्रो राजन् विव्याध पत्रिणा । दक्षिणं भुजमासाद्य पीडयन् भरतर्षभ,राजन! भरतश्रेष्ठ! तब शिनिके पौत्रने एक बाणसे द्रोणाचार्यकी दाहिनी भुजापर चोट करके उसे पीड़ा देते हुए आचार्यको घायल कर दिया
tato droṇaṃ śineḥ pautro rājan vivyādha pattriṇā | dakṣiṇaṃ bhujam āsādya pīḍayan bharatarṣabha ||
قال سنجيا: ثمّ، أيها الملك، إنّ حفيد شيني طعن درونا بسهمٍ مُريَّش. فأصاب ذراعه اليمنى، فأوجع المُعلِّم وجرحه—مُظهِرًا أنّ ضغط الحرب يجعل حتى المُربّين الموقَّرين أهدافًا حين يغلب واجب المرء نحو فريقه على توقيره الشخصي.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical strain of battlefield dharma: even a revered teacher like Droṇa is treated as an opposing combatant when one’s obligation to protect one’s side takes precedence over personal reverence. It illustrates how role-based duty (svadharma) can compel harsh action amid war.
Sañjaya reports to the king that Śini’s grandson—Sātyaki—shoots Droṇa with a feathered arrow, striking his right arm and causing him pain, thereby wounding the Kaurava commander in the ongoing battle.