Shloka 206
Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
वायुवेगसमा: संख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभा: । उस रथके उत्तम घोड़े कुन्द, चन्द्रमा और चाँदीके समान श्वेत रंगके थे; वे सारथिके अधीन रहनेवाले और वायुके समान वेगशाली थे तथा युद्धमें उछलते हुए उस रथका भार वहन करते थे
vāyuvegāsamāḥ saṅkhye kundendurajataprabhāḥ |
قال سنجيا: في غمار القتال كانت خيول العربة الممتازة—بيضاء متلألئة كالياسمين والقمر والفضة—تحت طاعة السائق. سريعة كالريح، تقفز وتندفع، حاملةً ثقل العربة فيما الحرب مستعرة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power: immense speed and strength become effective only when governed by skilled control (the charioteer). In ethical terms, prowess in war is portrayed as meaningful when directed by restraint and order rather than mere force.
Sañjaya describes the chariot’s horses in the midst of combat—brilliant white like jasmine, the moon, and silver, moving with wind-like speed, leaping as they carry the chariot’s burden under the charioteer’s command.