Shloka 11
Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता । ततः प्रायात् स त्वरित: सात्यकि: सत्यविक्रम:,सात्यकिके बाणोंसे पीड़ित हो कृतवर्माकी सेना भाग खड़ी हुई। तत्पश्चात् सत्यपराक्रमी सात्यकि तुरंत आगे बढ़ गये
abhajyata atha pṛtanā śaineya-śara-pīḍitā | tataḥ prāyāt sa tvaritaḥ sātyakiḥ satya-vikramaḥ ||
قال سنجيا: عندئذٍ انكسرت الجموع، وقد عُذِّبت بسهام شَيْنَيَة، فتفرّقت وتبدّدت. فاندفع ساتياكي—الذي لا تخذله شجاعته—إلى الأمام مسرعاً. وتُبرز الآية كيف يقلب الثبات والانضباط مجرى القتال، كما تُثقل على السامع بوزن الحرب الأخلاقي، إذ يُنال الظفر بقوةٍ تُورِث الألم.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds steadfast, truthful valor (satya-vikrama) and decisive action under pressure, while implicitly reminding that martial success in dharmic conflict still involves the harsh reality of causing suffering—an ethical tension central to the epic.
Sātyaki (called Śaineya) strikes the opposing force with a barrage of arrows, causing their formation to break; immediately afterward he advances rapidly, exploiting the enemy’s disarray.