Shloka 99
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
भीरूणामसतां मार्गो नैष दाशार्हसेवित: । शैनेय! दशार्हकुलके वीर पुरुष रणक्षेत्रमें अपने प्राण बचानेकी चेष्टा नहीं करते हैं। युद्धसे मुँह मोड़ना, युद्धस्थलमें डटे न रहना और संग्रामभूमिमें पीठ दिखाकर भागना यह कायरों और अधम पुरुषोंका मार्ग है। दशाकुलके वीर पुरुष इससे दूर रहते हैं || ९८ ई ।। तवार्जुनो गुरुस्तात धर्मात्मा शिनिपुज्रव
bhīrūṇām asatāṁ mārgo naiṣa dāśārha-sevitaḥ | śaineya daśārha-kulake vīrāḥ puruṣā raṇa-kṣetre prāṇān rakṣituṁ na ceṣṭante | yuddhāt mukhaṁ moḍayitum, yuddha-sthale na sthātum, saṅgrāma-bhūmau pṛṣṭhaṁ darśayitvā palāyitum—eṣa bhīrūṇām adhamānāṁ ca mārgaḥ | daśārha-kulasya vīrāḥ etasmāt dūrataḥ tiṣṭhanti ||
قال يودهيشثيرا: «ذلك طريق الجبناء والسفلة، وليس هو السبيل الذي يسلكه آل دَاشَارْه. يا شاينيَة، إن أبطال سلالة دَاشَارْه لا يجتهدون في إنقاذ حياتهم في ساحة القتال. أن يُعرض المرء بوجهه عن الحرب، وألا يثبت حيث يشتبك القتال، وأن يفرّ مُولّيًا ظهره في ميدان المعركة—فذلك شأن الخائفين والدنيئين. أما شجعان دَاشَارْه فيبتعدون عن مثل هذا السلوك.»
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a kṣatriya code of honor: preserving life by fleeing, turning away from combat, or abandoning one’s post is condemned as ignoble. True valor is defined as steadfastness in righteous battle, especially as an inherited standard of conduct for a warrior lineage.
Yudhiṣṭhira addresses Śaineya (Sātyaki), invoking the reputation of the Dāśārha/Yādava warriors. He rebukes any impulse toward retreat and urges firm resistance in the ongoing battle, framing steadfastness as both personal duty and clan tradition.