Shloka 88
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
नाहं शोचामि दाशाहं गोप्तारं जगत: पतिम्,कि पुनर्धात॑राष्ट्रस्य बलमेतत् सुदुर्बलम् । तात! मैं दशार्हनन्दन भगवान् श्रीकृष्णके लिये शोक नहीं करता। वे तो सम्पूर्ण जगत्के संरक्षक और स्वामी हैं। युद्धस्थलमें तीनों लोक संघटित होकर आ जायाँ तो भी वे पुरुषसिंह श्रीकृष्ण उन सबको परास्त कर सकते हैं, यह तुमसे सच्ची बात कहता हूँ। फिर दुर्योधनकी इस अत्यन्त दुर्बल सेनाको जीतना उनके लिये कौन बड़ी बात है?
yudhiṣṭhira uvāca |
na ahaṃ śocāmi dāśārhaṃ goptāraṃ jagataḥ patim, ki punaḥ dhārtarāṣṭrasya balam etat sudurbalam ||
قال يودهيشثيرا: «إني لا أحزن على دَاشارها (شري كريشنا)، حامي العالم وسيده. فكيف أخشى بعد ذلك هذه القوة الواهنة لأبناء دِهريتاراشترا؟ إن من ينهض بحمل الكون كله لا يعدّ قهر جيشٍ ضعيف كهذا أمرًا عظيمًا».
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical courage as grounded in right understanding: when one recognizes Kṛṣṇa as the cosmic protector and sovereign, fear and grief subside, and the seemingly formidable power of an unrighteous side is seen as ultimately fragile.
In the midst of the Drona Parva’s intense battlefield developments, Yudhiṣṭhira speaks to reassure an ally: he refuses to lament for Kṛṣṇa and dismisses the Kaurava force as weak in comparison to Kṛṣṇa’s supreme protective power.