Shloka 84
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
एक एव च बीभत्सु: प्रविष्टस्तात भारतीम् । अविषह्ाां महाबाहु: सुरैरपि महाहवे,वार्ष्णेय! पता नहीं, इस समयतक अर्जुन जीवित है या नहीं। महासमरमें जिसके वेगको सहन करना देवताओंके लिये भी असम्भव है, कौरवोंकी वह सेना समुद्रके समान विशाल है, तात! उस कौरवी-सेनामें महाबाहु अर्जुनने अकेले ही प्रवेश किया है
yudhiṣṭhira uvāca | eka eva ca bībhatsuḥ praviṣṭas tāta bhāratīm | aviṣahyāṃ mahābāhuḥ surair api mahāhave, vārṣṇeya! na jānāmi, asmin samaye tāvat arjunaḥ jīvitaḥ vā na vā | mahāsamare yasya vegaṃ sahiṣṇuṃ kartum devatānām api aśakyam, kauravāṇāṃ sā senā samudra-samāna-viśālā | tāta! tasyāṃ kauravī-senāyāṃ mahābāhur arjunaḥ eko 'pi praviṣṭaḥ ||
قال يودهيشثيرا: «يا عزيزي، لقد دخل بيبهاتسو (أرجونا) جيش الكاورافا وحده. وفي تلك المعركة العظمى كانت شدته لا تُحتمل—حتى للآلهة. ومع ذلك، يا وارشنيَّا، لا أدري أأرجونا حيٌّ في هذه اللحظة أم لا. إن جيش الكاورافا واسعٌ كالمحيط؛ وفي ذلك المحيط من الجنود اندفع أرجونا عظيم الساعدين وحده.»
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
Even righteous leaders face uncertainty and fear for their allies; dharma in war includes steadfastness, but also honest acknowledgement of human limits and dependence on worthy companions.
Yudhiṣṭhira addresses Kṛṣṇa, expressing worry that Arjuna—having entered the immense Kaurava army alone—may or may not still be alive, while also affirming Arjuna’s overwhelming battle-force.