Shloka 74
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
संवृतः सिन्धुसौवीरैर्नखरप्रासयोधिभि: । अत्यन्तोपचितै: शूरै: फाल्गुन: परवीरहा,शत्रुवीरोंका संहार करनेवाला अर्जुन, नखर (बघनखे) और प्रासोंद्वारा युद्ध करनेवाले तथा अधिक संख्यामें एकत्र हुए सिन्धु-सौवीर देशके शूरवीर सैनिकोंसे घिर गया है
saṃvṛtaḥ sindhusauvīrair nakharaprāsayodhibhiḥ | atyantopacitaiḥ śūraiḥ phālgunaḥ paravīrahā ||
قال يودهيشثيرا: «أرجونا—فالغونا، قاتلُ أبطالِ العدو—قد أُحيط به محاربو سِندهو وسَوفيـرا؛ مقاتلون يبارزون بأسلحة النَّخَرا وبالرماح، وقد اجتمعوا في عددٍ طاغٍ.»
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical strain of kṣatriya-dharma: even a renowned hero like Arjuna can be overwhelmed by numbers, so steadfastness, strategic clarity, and responsibility toward one’s side become crucial amid fear and confusion.
Yudhiṣṭhira reports that Arjuna (Phālguna) has been encircled by a large, concentrated force of Sindhu–Sauvīra warriors, armed with claw-like weapons (nakhara) and spears (prāsa), indicating a dangerous tactical moment on the battlefield.