Shloka 36
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
वर्तमाने तथा रौद्रे तस्मिन् वीरवरक्षये । अशृणोत् सहसा पार्थ: पाउ्चजन्यस्य नि:स्वनम्,बड़े-बड़े वीरोंका संहार करनेवाला वह भयंकर संग्राम चल ही रहा था कि सहसा कुन्तीकुमार युधिष्ठिरने पांचजन्यकी ध्वनि सुनी
vartamāne tathā raudre tasmin vīravarakṣaye | aśṛṇot sahasā pārthaḥ pāñcajanyasya niḥsvanam ||
قال سنجيا: وبينما كانت تلك المعركة الرهيبة—التي تُفضي إلى هلاك خيرة الأبطال—تستعر، سمع بارثا فجأةً دويَّ نفير الصدفة «بانتشاجانيا» يتردد بقوة. وفي خضمّ القتل والاضطراب، شقّت الإشارة المألوفة لصدفة كريشنا ضجيج الميدان، مُعلِنةً تحوّلًا حاسمًا في الانتباه والعزم تحت الثقل الأخلاقي للحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict and moral strain, clarity can arise through a recognized call to duty and alignment with rightful guidance; the conch-blast symbolizes a decisive summons that steadies intention in the chaos of war.
As the fierce battle continues with heavy hero-slaying, Pārtha suddenly hears the loud blast of Pāñcajanya, Kṛṣṇa’s conch, indicating an important development or rallying signal on the battlefield.