Shloka 10
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
स वध्यमान: समरे भारद्वाजेन सात्यकि: । नान्वपद्यत कर्तव्यं किज्चिदेव विशाम्पते,प्रजानाथ! समरभूमिमें द्रोणाचार्यके द्वारा क्षत-विक्षत होकर सात्यकिसे कुछ भी करते नहीं बना
sa vadhyamānaḥ samare bhāradvājena sātyakiḥ | nānvapadyata kartavyaṃ kiñcid eva viśāmpate prajānātha |
قال سنجيا: وبينما كان ساتيَكي يُضرَب في المعركة على يد بهاردفاجا (دروناآچاريا)، لم يجد سبيلاً لأي فعلٍ البتّة، يا سيّد الناس وحامي الرعيّة. وقد جُرح ومُزِّق في الميدان بسِهام درونا، فغدا عاجزاً عن أداء ما ينبغي أداؤه.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how even a capable warrior can be driven into helplessness under overwhelming force, underscoring the ethical gravity of war: when violence escalates, the space for deliberate, dharmic choice can collapse, revealing the human cost behind martial glory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Droṇa (called Bhāradvāja) is severely wounding Sātyaki on the battlefield, and Sātyaki, battered and bleeding, cannot determine any effective action or response.