भीमसेन–कर्णयुद्धवर्णनम्
Description of the Bhīmasena–Karṇa Engagement
पुनर्द्रर्णि च सप्तत्या शराणां सो5भ्यताडयत् । तत्पश्चात् कृपाचार्यको पचीस, जयद्रथको सौ तथा अभश्वत्थामाको पुनः उन्होंने सत्तर बाण मारे
punar droṇiṃ ca saptatyā śarāṇāṃ so 'bhyatāḍayat | tatpaścāt kṛpācāryaṃ pañcaviṃśatyā jayadrathaṃ ca ṣaṣṭyā tathā aśvatthāmānam punaḥ ||
قال سانجيا: «ثم عاد فضرب ابنَ درونا بسبعين سهمًا. وبعد ذلك هاجم كِرِبا، المُعلِّم، بخمسةٍ وعشرين؛ وجايدَرَثَ بستين؛ ثم كرَّ مرةً أخرى على أشفَتّاما.» ويُبرز السرد إيقاعَ المعركة الذي لا يهدأ ويتصاعد على الدوام—حيث تُقاس البراعة بقدر ما تُقاس بالقوة، كذلك تُقاس بالتحفّظ والدقّة؛ فيما يظلّ الثقل الأخلاقي للعنف يتراكم على كلا الجانبين.
संजय उवाच
The verse highlights the disciplined, measured application of force in kṣatriya warfare—precision, endurance, and tactical sequencing—while implicitly reminding the listener that even skillful combat carries moral gravity and consequences.
Sañjaya reports a rapid sequence of attacks: the warrior (contextually a leading fighter in the battle) strikes Droṇa’s son Aśvatthāmā with seventy arrows, then targets Kṛpa with twenty-five, Jayadratha with sixty, and again turns upon Aśvatthāmā.