Shloka 63
द्रोणेन केकय-चेदि-वीरवधः
Droṇa’s engagements with the Kekayas and Cedis
विश्वकमकि समान अद्भुत कर्म करनेवाले अर्जुनने वहाँ बाणोंका एक अद्भुत घर बना दिया था, जिनमें बाणोंके ही बाँस, बाणोंके ही खम्भे और बाणोंकी ही छाजन थी ।। ततः प्रहस्य गोविन्द: साधु साधथ्वित्यथाब्रवीत् । शरवेश्मनि पार्थेन कृते तस्मिन् महात्मना,महामना अर्जुनके द्वारा वह बाणमय गृह निर्मित हो जानेपर भगवान् श्रीकृष्णने हँसकर कहा--'शाबास अर्जुन, शाबास'
tataḥ prahasya govindaḥ sādhu sādhv ity athābravīt | śaraveśmani pārthena kṛte tasmin mahātmanā ||
وكان أرجونا، القادر على الأعمال العجيبة كفيشفاكَرْمَن، قد أقام هناك «بيتًا» بديعًا من السهام وحدها: قصباته سهام، وأعمدته سهام، وسقفه سهام. فلما اكتمل ذلك البيت السهامي على يد بارثا العظيم النفس، ابتسم غوڤيندا (كريشنا) وقال: «أحسنت، أحسنت!»
संजय उवाच
Educational Q&A
Excellence is not merely destructive force; it is disciplined capability guided by steadiness and right intent. Kṛṣṇa’s praise underscores that mastery, presence of mind, and strategic restraint in conflict are virtues, especially when exercised without losing moral and mental balance.
Sañjaya reports that Arjuna has constructed an extraordinary structure—a ‘house’ made of arrows. Seeing this feat, Kṛṣṇa (Govinda) smiles and applauds Arjuna, saying “Well done, well done,” acknowledging his remarkable skill and effectiveness in the ongoing battle situation.