Shloka 31
Kṛṣṇa-vīrya-kathana
Dhṛtarāṣṭra’s appraisal of Vāsudeva’s deeds
आशीविष इव क्रुद्ध: सहदेवो यदाभ्ययात् कदनं करिष्यउछत्रूणां तेजसा दुर्जयो युधि,विषधर सर्पके समान क्रोधमें भरे हुए तथा तेजसे दुर्जय सहदेव जब युद्धमें शत्रुओंका संहार करते हुए द्रोणाचार्यके सामने आये, उस समय श्रेष्ठ व्रतधारी अमोघ बाणोंवाले लज्जाशील और अपराजित वीर सहदेवको आते देख किन शूरवीरोंने उन्हें रोका था?
Āśīviṣa iva kruddhaḥ Sahadevo yadābhyayāt, kadanaṃ kariṣyan śatrūṇāṃ tejasā durjayo yudhi; viṣadhara-sarpaka-samānaḥ krodhena bhṛtaḥ, tejasā durjayaḥ Sahadevaḥ yuddhe śatrūṇāṃ saṃhāraṃ kurvan Droṇācāryasya samīpam āyayau; taṃ śreṣṭha-vratadhāriṇam amogha-bāṇam lajjāśīlam aparājitaṃ vīram āyāntaṃ dṛṣṭvā, ke śūravīrāḥ enam avārayanta?
قال فَيْشَمْبَايَنَة: «لما أقبل سَهَدِيفا، ساخطًا كالأفعى السامّة، عسيرَ الغلبة في الوغى لوهج بأسه، متقدّمًا بنيّة إفناء العدو، يقطع صفوفهم ويصرعهم حتى وقف أمام دْروناآچاريا؛ وحين رآه مقبلًا—بطلًا لا يُقهر، متواضع السمت، ثابتًا على النذور الشريفة، مسلّحًا بسهام لا تخطئ—فأيُّ الفرسان الشجعان تقدّموا ليكفّوه؟»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse juxtaposes fierce martial energy with inner discipline: Sahadeva is portrayed as terrifying in combat yet characterized by vows and modesty, suggesting that righteous power in war is ideally governed by self-restraint and dharmic resolve.
Vaiśampāyana describes Sahadeva charging into battle like an enraged venomous serpent, cutting down enemies and coming before Droṇa; the narration then poses a question about which warriors attempted to stop or check Sahadeva’s advance.