Shloka 29
Kṛṣṇa-vīrya-kathana
Dhṛtarāṣṭra’s appraisal of Vāsudeva’s deeds
सुकुमारो युवा शूरो दर्शनीयश्व पाण्डव: । मेधावी निपुणो धीमान् युधि सत्यपराक्रम:,सुकुमार, तरुण, शूरवीर, दर्शनीय (सुन्दर), मेधावी, युद्धकुशल, बुद्धिमानू और सत्यपराक्रमी पाण्डुपुत्र नकुल जब युद्धमें जोर-जोरसे गर्जना करके समस्त सैनिकोंको पीड़ित करते हुए द्रोणाचार्यपर चढ़ आये, उस समय किन वीरोंने उन्हें रोका था?
sukumāro yuvā śūro darśanīyaś ca pāṇḍavaḥ | medhāvī nipuṇo dhīmān yudhi satyaparākramaḥ ||
قال فايشامبايانا: كان الباندفي (ناكولا) رقيق البنية، غير أنّه فتى شجاع، حسن المنظر، ذكيّ، ماهر، حكيم—رجلٌ كانت بأسه في القتال صادقًا لوعده وموافقًا لخلقه.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links outward prowess with inner integrity: true valor (parākrama) is described as satya—reliable, truthful, and consistent with one’s character—suggesting that martial excellence is ethically grounded, not merely forceful.
The narrator introduces Nakula with a cluster of epithets—youthful, heroic, handsome, intelligent, skilled, and wise—setting the stage for his active role in the battle sequence of the Droṇa Parvan.