भीष्मस्य मध्याह्नयुद्धवर्णनम् / Mid-day Battle Description: Bhīṣma Engaged by the Pāñcālas
रथैश्व सर्वतो भग्नै: किड़किणीजालभूषितै: । वाजिभिश्ष हतैर्बाणै: स्रस्तजिद्लैः सशोणितै:
sañjaya uvāca | rathaiś ca sarvato bhagnaiḥ kiḍkiṇījālabhūṣitaiḥ | vājibhiś ca hatair bāṇaiḥ srastajihvaiḥ saśoṇitaiḥ ||
قال سانجيا: «في كل ناحية كانت العربات الحربية محطَّمة مبعثرة، مزدانة بشِباك من أجراس صغيرة رنّانة. والخيول التي صرعتها السهام كانت تتهاوى أكوامًا—ألسنتها متدلية وأجسادها ملطخة بالدم.»
संजय उवाच
The verse offers a stark reminder of the ethical and human (and animal) cost of war: glory and martial display collapse into ruin, urging reflection on how dharma is tested amid violence and ambition.
Sañjaya describes the battlefield aftermath: shattered, ornamented chariots lie scattered, and horses pierced by arrows fall bloodied with tongues hanging out—an intense visual of the carnage at Kurukṣetra.