भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
अथापरेण भल््लेन सुयुक्तेनाशुपातिना । दुष्कर्ण सुदृढं क्रुद्धों विव्याध हृदये भूशम्
athāpareṇa bhallena suyuktenāśupātinā | duṣkarṇaṃ sudṛḍhaṃ kruddho vivyādha hṛdaye bhūśam ||
قال سَنْجَايَا: ثم بسهمٍ آخر من نوع «بهلّا» مُحكَمِ التصويب سريعِ الطيران، ضرب المحاربُ المستعرُ غضبًا دُشْكَرْنَة، فثقبَه بثباتٍ في موضع القلب. وفي المناخ الأخلاقي لحرب كوروكشيترا يبيّن هذا البيت كيف يمتزج السخطُ بمهارة القتال ليُنتج عواقب حاسمة، كثيرًا ما تكون قاتلة؛ مُذكِّرًا السامع بأن العنف إذا أُطلق انطلق بمنطقه الكالح الخاص، غيرَ عابئٍ بروابط القربى والودّ.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical tension of battlefield duty: skill and determination, when driven by anger, lead to swift and irreversible harm. It implicitly warns that wrath (krodha) intensifies violence and accelerates destructive outcomes, even within the framework of kṣatriya warfare.
Sañjaya narrates a combat moment in which an enraged warrior shoots another well-aimed, fast-flying bhalla-arrow and strikes Duṣkarṇa powerfully in the heart-region, indicating a decisive and grievous wound in the ongoing Kurukṣetra battle.