Shloka 14
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
ततः शक्ति महावेगां स्वर्णवैदूर्यभूषिताम् । द्रोणस्य निधनाकाडक्षी चिक्षेप स पराक्रमी,तदनन्तर द्रोणाचार्यकी मृत्यु चाहनेवाले पराक्रमी वीर धृष्टद्युम्नने उनके ऊपर सुवर्ण और वैदूर्यमणिसे भूषित अत्यन्त वेगशालिनी शक्ति चलायी
tataḥ śaktiṁ mahāvegāṁ svarṇavaidūryabhūṣitām | droṇasya nidhanākāṅkṣī cikṣepa sa parākramī ||
قال سنجيا: «ثم إنّ المحاربَ الباسل—وقد عزم على إهلاك درونا—قذف دِهْرِشْتَديومْنَ نحو درونا شَكْتي (رمحًا مقذوفًا) عظيمًا سريعَ الطيران، مُزدانًا بالذهب وجواهر الفيدوريا.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intention (ākāṅkṣā) shapes action in war: even a splendid, gem-adorned weapon becomes morally weighty when driven by the fixed aim to kill. It invites reflection on kṣatriya-duty and the ethical burden carried by deliberate lethal resolve.
Sañjaya narrates that the powerful warrior Dhṛṣṭadyumna, seeking Droṇa’s death, hurls a fast, formidable śakti (javelin) decorated with gold and vaidūrya gems at Droṇa.