Shloka 256
भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन् विव्याध पाण्डवम् | नरेश्वर! तदनन्तर सम्पूर्ण विश्वमें विख्यात महारथी भीष्मने अर्जुनपर सतहत्तर बाण चलाये, द्रोणने पचीस, कृपाचार्यने पचास, दुर्योधनने चौंसठ, शल्यने नौ, जयद्रथने नौ, शकुनिने पाँच तथा विकर्णने दस भल्ल नामक बाणों-द्वारा पाण्डुनन्दन अर्जुनको बींध डाला
sañjaya uvāca |
vikarṇo daśabhir bhallai rājann vivyādha pāṇḍavam |
قال سَنْجَيا: أيها الملك، طعن فيكارنا الباندفي (أرجونا) بعشر سهامٍ من نوع «بهلّا». ثم في ذلك الاشتباك المشهور بين عظماء فرسان العربات، أطلق بهيشما سبعةً وسبعين سهمًا، ودْرونا خمسةً وعشرين، وكِرْپا خمسين، ودوريودhana أربعةً وستين، وشاليا تسعةً، وجايادراثا تسعةً، وشكوني خمسةً، وفيكارنا عشرةً—فأصابوا أرجونا ابنَ باندو بوابلهم المتتابع.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the intensity and moral pressure of battlefield duty: even when many renowned warriors focus their attack on a single opponent, the narrative underscores steadfastness under adversity and the harsh, collective nature of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Vikarṇa strikes Arjuna with ten bhalla-arrows, and the surrounding narration describes a coordinated volley by multiple Kaurava-side mahārathas—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Duryodhana, Śalya, Jayadratha, and Śakuni—who also shoot and hit Arjuna.