Shloka 213
सहसा प्रत्युदीयाय भीष्म: शान्तनवोडर्जुनम् । मदकी धारा बहानेवाले गजराजकी भाँति उन्हें वेगसे आते और रणक्षेत्रमें सायकोंद्वारा शूरवीरोंका मर्दन करके उन्हें भयभीत करते देख जयद्रथ आदि राजाओं तथा पूर्वदेश, सौवीर राज्य और केकय प्रदेशके योद्धाओंसे सुरक्षित शान्तनुनन्दन भीष्म सहसा अर्जुनकी ओर बढ़े
sahasā pratyudīyāya bhīṣmaḥ śāntanavo 'rjunam | madakī-dhārā-bahānevale gajarāja-kī bhānti tān vegena āyāntam raṇakṣetre sāyakair śūravīrān mardanam kṛtvā tān bhayabhītān karoti iti dṛṣṭvā jayadrathādi-rājabhiḥ pūrvadeśa-sauvīra-kekaya-yoddhaiś ca surakṣitaḥ śāntanunandano bhīṣmaḥ sahasā 'rjunasya or bāḍhaṃ pravavṛdhe
قال سنجيا: لما رأى أرجونا يندفع بسرعة لا تُقاوَم—كفيلٍ عظيمٍ في حال الهياج، يسيل منه سائلُ السُّعار—ورآه في ساحة القتال يسحق الأبطال بوابلٍ من السهام ويُلقي الرعب في قلوبهم، تقدّم بهيشما، ابن شانتانو، فجأةً لملاقاة أرجونا، على الرغم من أنه كان محروسًا بملوكٍ مثل جايدراتها وبمقاتلي الديار الشرقية وساوڤيرا وكيكايا.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in dharmic warfare, personal valor and disciplined skill can overturn numerical support and external protection; leaders must respond directly when the moral and tactical balance shifts, even at personal risk.
Arjuna charges with great speed and overwhelms warriors with arrows, spreading fear. Observing this, Bhishma—though guarded by Jayadratha and allied contingents from the eastern lands, Sauvira, and Kekaya—suddenly advances to confront Arjuna.