Shloka 14
Chapter 47: Krauñca-vyūha Deployment and Conch-Signals
Kaurava–Pāṇḍava Readiness
त॑ प्रयान्तमभिप्रेक्ष्य कुन्तीपुत्रो धनंजय: । अवतीर्य रथात् तूर्ण भ्रातृभि: सहितो5न्वयात्,कुन्तीपुत्र धनंजय उन्हें शत्रु-सेनाकी ओर जाते देख तुरंत रथसे उतर पड़े और भाइयोंसहित उनके पीछे-पीछे जाने लगे। भगवान् श्रीकृष्ण भी उनके पीछे गये तथा उन्हींमें चित्त लगाये रहनेवाले प्रधान-प्रधान राजा भी उत्सुक होकर उनके साथ गये
taṁ prayāntam abhiprekṣya kuntīputro dhanaṁjayaḥ | avatīrya rathāt tūrṇaṁ bhrātṛbhiḥ sahito 'nvayāt ||
قال سنجيا: لما رآه يتقدّم نحو جيش العدو، نزل دهننجايا (أرجونا)، ابن كونتي، سريعًا عن مركبته، وتبعه مع إخوته. ويُبرز المشهد قوة رابطة القرابة والواجب وسط الحرب: فعندما يتقدّم قائدٌ مُبجَّل إلى موضع الخطر، يستجيب الآخرون في الحال، ويُلزم ثِقَل اللحظة الأخلاقي بالتحرّك العاجل.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prompt, duty-bound action in a morally charged battlefield context: when a respected figure advances toward danger, responsible leaders respond immediately, balancing reverence, kinship, and the demands of dharma.
Sañjaya reports that Arjuna, seeing someone proceed toward the enemy forces, quickly gets down from his chariot and follows, together with his brothers, indicating urgency and collective resolve at a critical moment.