Shloka 19
Kurukṣetra-sainyadarśana and Arjuna-viṣāda (धर्मक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः — अर्जुनविषाद)
इत्येवमुक्त्वा वरदा क्षणेनान्तरधीयत,ऐसा कहकर वरदायिनी देवी दुर्गा वहाँसे क्षणभरमें अन्तर्धान हो गयीं। वह वरदान पाकर कुन्तीकुमार अर्जुनको अपनी विजयका विश्वास हो गया। फिर वे अपने परम सुन्दर रथपर आरूढ़ हुए
sañjaya uvāca | ityevam uktvā varadā kṣaṇenāntaradhīyata |
قال سنجيا: ولمّا قالت دورغا، واهبةَ النِّعَم، ذلك الكلام، اختفت من ذلك الموضع في لحظة. وببركتها اطمأنّ أرجونا ابن كونتي إلى النصر اطمئنانًا راسخًا؛ ثم ركب عربته البديعة التي لا نظير لحسنها.
संजय उवाच
Educational Q&A
Divine grace strengthens righteous resolve: when a warrior aligns with dharma and seeks higher support with sincerity, fear gives way to steadfast confidence, enabling disciplined action in a just cause.
After granting a boon, the Goddess Durga vanishes instantly. Arjuna, reassured by the blessing, gains confidence of victory and mounts his chariot, preparing to proceed with the battle duties ahead.