Shloka 1
ऑपन-माजल बक। अकाल एकविशर्त्याधेकशततमो< ध्याय: अर्जुनका दिव्य जल प्रकट करके भीष्मजीकी प्यास बुझाना तथा भीष्मजीका अर्जुनकी प्रशंसा करते हुए दुर्योधनको संधिके लिये समझाना संजय उवाच व्युष्टायां तु महाराज शर्वर्या सर्वपार्थिवा: | पाण्डवा धार्तराष्ट्रश्न उपातिष्ठनू पितामहम्
sañjaya uvāca | vyuṣṭāyāṃ tu mahārāja śarvaryāṃ sarvapārthivāḥ | pāṇḍavā dhārtarāṣṭrāś ca upātiṣṭhan pitāmaham ||
قال سَنْجَيا: «أيها الملك، لما انقضى الليل وأقبل الصباح، اجتمع جميع الملوك—من الباندڤا وأبناء دِهْرِتَراشْتْرَة—مرةً أخرى ليقوموا على خدمة الجدّ بهيشما، وهو مضطجع على سرير الأبطال، سرير السهام. وبعد أن انحنوا إجلالًا لذلك الفارس الأسمى بين رجال كورو، وقفوا قريبًا منه في خدمةٍ مفعمة بالتوقير».
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, dharma expresses itself through respect for elders and the disciplined act of service; both sides acknowledge Bhīṣma’s moral and social authority by approaching him with reverence.
After night ends, the assembled kings—Pāṇḍavas and Dhṛtarāṣṭras—come again to Bhīṣma, who lies on his bed of arrows, to stand near him, bow to him, and attend upon him.