Shloka 38
अस्य वाक्यस्य निधने प्रादुरासीच्छिवो 5निल: । अनुलोम: सुगन्धी च पृषतैश्व समन्वित:,यह बात समाप्त होते ही जलकी बूँदोंके साथ सुखद, शीतल, सुगन्धित एवं मनके अनुकूल वायु चलने लगी
asya vākyasya nidhane prādurāsīc chivo 'nilaḥ | anulomaḥ sugandhī ca pṛṣataiś ca samanvitaḥ ||
قال سانجايا: ما إن انتهت تلك الكلمات حتى هبّت ريحٌ مباركة—باردةٌ عطرة، تهبّ في اتجاهٍ مواتٍ—ومعها رذاذٌ دقيق من قطرات الماء.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse conveys that righteous or momentous speech can be followed by auspicious natural signs—cool, fragrant, favorable winds and gentle moisture—suggesting moral reassurance and divine approval amid the turmoil of war.
Sañjaya reports an immediate atmospheric change right after a speech concludes: a pleasant, cool, fragrant wind begins to blow in a favorable direction, accompanied by fine droplets, functioning as an auspicious omen within the battlefield setting.