Shloka 316
Adhyāya 111 (Book 6): Daśama-dina-saṃgrāma—Bhīṣma’s Counsel to Yudhiṣṭhira and the Śikhaṇḍin-Led Advance
निजघ्ने समरे क्रुद्धो हस्त्यश्व॑ चामितं बहु । उन्होंने बल और क्रोधसे चलाये हुए नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंकी वर्षद्वारा समरांगणमें उन पाँचों महारथियोंको मार डाला और कुपित होकर असंख्य हाथी-घोड़ोंका भी संहार कर डाला
nijaghne samare kruddho hastyaśvaṃ cāmitaṃ bahu |
قال سنجيا: في خِضَمِّ المعركة، وقد استبدّ به الغضب، صرع جموعًا عظيمة لا تُحصى من الفيلة والخيول. وبقوةٍ وسخطٍ أطلق عاصفةً من شتّى الأسلحة، فقطع أبطال الخصم وجموعهم.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) in the context of war amplifies harm: once wrath governs action, destruction spreads from targeted opponents to vast numbers of beings and resources (mounts, troops), underscoring the ethical peril of rage-driven combat.
Sañjaya reports that a warrior, furious in battle, unleashes overwhelming force and weapons, resulting in the killing of many—specifically an immeasurable number of elephants and horses—conveying the intensity and scale of the fighting.