भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
अदर्शयद् वासुदेवो हययाने परं बलम् | मोघान् कुर्वज्शरांस्तस्य मण्डलानि निदर्शयन्
sañjaya uvāca | adarśayad vāsudevo hayayāne paraṁ balam | moghān kurvañ śarāṁs tasya maṇḍalāni nidarśayan |
قال سنجيا: أظهر فاسوديفا براعته العظمى في فنّ قيادة الخيل. فبالمناورات الدائرية والانعطافات الماهرة كان المبارك شري كريشنا يجعل سهام بهيشما تذهب سدىً على الدوام، ويحمي أرجونا وسط عصف المعركة.
संजय उवाच
Even amid righteous conflict, excellence in one’s duty (here, Kṛṣṇa’s charioteering) becomes a means of protection and restraint: skill guided by higher purpose can neutralize harm without abandoning dharma.
Sañjaya describes Kṛṣṇa’s masterful chariot-driving: by circling and maneuvering, he causes Bhīṣma’s volleys to miss or lose effect, safeguarding Arjuna during the intense fighting.