Shloka 45
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
जितो<स्मीति भृगुश्रेष्ठ भूगवो ह्ृतिरोषणा: । लोके मिथ्या प्रवादो<यं यतक्त्वयास्मि विनिर्जित:,'भगुश्रेष्ठ! मैं तो पराजित हो गया। मैंने सुना था कि भृगुवंशी ब्राह्मण बड़े क्रोधी होते हैं; परंतु लोकमें प्रचलित हुआ यह प्रवाद आज मिथ्या सिद्ध हो गया; क्योंकि आपने मुझे जीत लिया
jito ’smīti bhṛguśreṣṭha bhṛgavo hṛtirōṣaṇāḥ | loke mithyā pravādo ’yaṃ yat tvayāsmi vinirjitaḥ ||
«يا خيرَ آلِ بهṛگو، لقد غُلِبتُ. كنتُ قد سمعتُ أن البرهمنيين من سلالة بهṛگو أشدّ الناس غضبًا؛ غير أن هذا القول الشائع في العالم قد بان اليوم كذبًا، لأنك أنت الذي قهرتني.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical victory through self-control: true superiority is shown not by anger or harshness but by restraint and conduct that overturns negative stereotypes, making public opinion yield to lived virtue.
A speaker acknowledges defeat before a Bhṛgu-descended Brahmin/sage, remarking that the widespread belief that Bhṛgu Brahmins are quick-tempered is disproved in this encounter, since the sage’s composed behavior has ‘conquered’ him.