Shloka 263
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
भुदुक्तेडन्यस्मिन् कदाचित् स ष्े काले द्विजोत्तम: | वे उत्तम व्रतधारी द्विज सदा छठे कालमें अर्थात् तीन-तीन दिनपर ही स्त्री-पुत्र आदिके साथ भोजन किया करते थे। यदि किसी दिन उस समय भोजन न मिला तो दूसरा छठा काल आनेपर ही वे द्विजश्रेष्ठ अन्न ग्रहण करते थे
ṣaṣṭhe kāle kadācit sa dvijottamaḥ | uttama-vrata-dhārī sa dvijaḥ sadā ṣaṣṭhe kāle (tridināntare) strī-putrādibhiḥ sārdhaṁ bhojanaṁ kurvanti sma | yadi kadācit tasmin samaye bhojanaṁ na labheta, tarhi dvitīya-ṣaṣṭha-kāle eva sa dvija-śreṣṭho 'nnam aśnīyāt |
قال ناكولا: «كان في سالف الزمان براهمنٌ فاضل، صاحب نذورٍ سامية صارمة. وكانت له رياضةٌ ثابتة: لا يأكل إلا في “الوقت السادس”، أي مرةً كل ثلاثة أيام، وحتى حين يأكل كان يتناول الطعام مع زوجته وأولاده ومن يعولهم. فإن لم يجد طعامًا في ذلك الموعد، لم يأكل قبلَه جزعًا أو حاجةً؛ بل ينتظر حتى يحين الوقت السادس التالي، وعندئذٍ فقط يقبل الطعام.»
नकुल उवाच