Shloka 37
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
क्षात्राद् बलाद् ब्रह्मबलं गरीयो न ब्रह्मतः किंचिदन्यद् गरीय: । सोऊहं जानन् ब्रह्मतेजो यथाव- न्न संवर्त जेतुमिच्छामि शक्र,अत: देवेन्द्र! क्षात्रबलकी अपेक्षा ब्राह्मणबल श्रेष्ठतम है। ब्राह्मणसे बढ़कर दूसरी कोई शक्ति नहीं है। मैं ब्रह्मतेजको अच्छी तरह जानता हूँ; अतः संवर्तको जीतनेकी मुझे इच्छातक नहीं होती है
kṣātrād balād brahmabalaṃ garīyo na brahmataḥ kiṃcid anyad garīyaḥ | so ’haṃ jānann brahmatejo yathāvan na saṃvartaṃ jetum icchāmi śakra ||
يُعلن شَكرا (إندرا) أنّ قوةَ البراهمة—وهي قوةٌ روحيةٌ قائمةٌ على الزهد والمعرفة المقدّسة—أثقلُ وأعظمُ من مجرّد البطش الحربي، وأنه لا شيء يعلو على القوة البراهمنية. ولأنه يعرف حقّ المعرفة حقيقةَ «براهما-تيجَس» (brahma-tejas)، يقول إنه لا يرغب حتى في محاولة قهر سَمْفَرْتا (Saṃvarta).
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that spiritual authority (brahma-bala/brahma-tejas), rooted in tapas and sacred knowledge, is superior to mere martial force; true wisdom includes recognizing limits and showing reverence toward higher dharmic power.
Indra (Śakra) speaks about the relative hierarchy of powers and, acknowledging the formidable brahma-tejas of the sage Saṃvarta, states that he does not even wish to try to defeat him.