Āśvamedha-dīkṣā-nirdeśaḥ — Scheduling the Initiation and Assigning Protection for the Horse
वैशम्पायन उवाच इत्युक्त: स तु धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिर: । अश्वमेधस्य कौरव्य चकाराहरणे मतिम्
vaiśampāyana uvāca | ity uktaḥ sa tu dharmātmā kururājo yudhiṣṭhiraḥ | aśvamedhasya kauravya cakārāharaṇe matim |
قال فايشَمبايانا: لما قيل ذلك، عزمَ يودهيشثيرا، ملكُ الكورو ذو النفسِ القائمة على الدَّرما—يا سليلَ كورو—على الشروع في قربانِ الأشفاميدها، ووجَّه همَّه إلى ما يلزم من الاستعدادات له.
वैशम्पायन उवाच
Even after catastrophic conflict, a ruler grounded in dharma seeks legitimacy and social restoration through sanctioned, ethical means—here, by resolving to perform a major Vedic rite rather than pursuing further violence or personal gain.
After hearing prior counsel (contextually, guidance from elders such as Vyāsa), Yudhiṣṭhira forms the intention to commence the Aśvamedha and begins directing his mind toward procuring and arranging what the sacrifice requires.