Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
सकुण्डलं तदजिनं पपात सहसा तरो: । उन बेलोंकी चोटसे बन्धन टूट गया और कुण्डलसहित वह मृगचर्म सहसा वृक्षसे नीचे जा गिरा
sakuṇḍalaṃ tadajinaṃ papāta sahasā taroḥ |
قال فَيْشَمْبايَنَة: «سقط جلدُ الظبي، والقرطُ لا يزال مشدودًا به، فجأةً من الشجرة. وبفعل صدمةِ الكروم وقوّتها انقطع الرباط، فهَوَى الجلدُ المربوطُ في الحال—منعطفٌ خاطف في الحكاية يُظهر هشاشةَ القيودِ الظاهرة حين تواجه قوّةَ الطبيعة المباغتة.»
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the suddenness with which supports and bindings can fail; it subtly points to impermanence and the vulnerability of external safeguards when conditions change unexpectedly.
A deerskin (ajina), still bearing an earring (kuṇḍala), breaks free from its fastening and suddenly falls from a tree—an abrupt physical event that advances the episode by revealing or dislodging an important object.