Shloka 2
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
चित्तं च सुप्रसन्न॑ मे त्वद्भावगतमच्युत । विनिवृत्तं च मे शापादिति विद्धि परंतप,शत्रुओंको संताप देनेवाले अच्युत! अब मेरा चित्त अत्यन्त प्रसन्न और आपके प्रति भक्तिभावसे परिपूर्ण हो गया है; अत: इसे शाप देनेके विचारसे निवृत्त हुआ समझें
cittaṁ ca suprasannaṁ me tvadbhāvagatam acyuta | vinivṛttaṁ ca me śāpād iti viddhi parantapa ||
قال أوتَّنكا: «يا أَچْيُوتا، لقد غدا قلبي في غاية الصفاء، ممتلئًا بالعبادة لك. فاعلم، يا مُحْرِقَ الأعداء، أنّي قد انصرفتُ عن نيّة لَعْنِكَ.»
उत्तडुक उवाच
Educational Q&A
When the mind becomes clear and devoted, destructive impulses like anger and cursing are relinquished; self-restraint and reverence restore dharmic conduct.
Uttanka addresses Acyuta, declaring that his earlier inclination to curse has ceased because his mind is now peaceful and oriented toward devotion to Acyuta.