कृष्ण: सुष्वाप मेधावी धनंजयसहायवान् | प्रभातायां तु शर्वर्या कृत्वा पौर्वाह्निकीं क्रियाम्,भोजनके पश्चात् मेधावी श्रीकृष्ण अर्जुनके साथ सोये। जब रात बीती और प्रात:काल हुआ, तब पूर्वाह्लकालकी क्रिया--संध्या-वन्दन आदि करके वे दोनों परम पूजित मित्र धर्मराज युधिष्ठिरके महलमें गये। जहाँ महाबली धर्मराज अपने मन्त्रियोंक साथ रहते थे
vaiśampāyana uvāca | kṛṣṇaḥ suṣvāpa medhāvī dhanañjaya-sahāyavān | prabhātāyāṃ tu śarvaryāḥ kṛtvā paurvāhṇikīṃ kriyām bhojanake paścāt |
قال فايشَمبايانا: إن كِرِشْنَة الحكيم، ومعه دَهنَنْجَيَة (أرجونا)، قد نام. فلما انقضت الليلة وأقبل الصباح، وبعد أن أدّيا شعائر الصباح المقررة ثم تناولا الطعام، مضى الصديقان الجليلان إلى قصر دَهرْمَراجا يُدْهِشْتِهيرا، حيث كان الملك العظيم البأس يقيم مع وزرائه. ويؤكد هذا المقطع انضباط السلوك اليومي—واجب الطقوس، وضبط النفس، والتقدّم إلى السلطة الشرعية باحترام—حتى بين أعظم الأبطال.
वैशम्पायन उवाच
Even exalted figures like Kṛṣṇa and Arjuna model dhārmic order: rest at the proper time, perform obligatory morning rites, take food with restraint, and then approach the rightful king respectfully. The verse highlights that ethical life is sustained by disciplined daily conduct and reverence for legitimate authority.
After spending the night together, Kṛṣṇa and Arjuna wake at dawn, complete the morning observances, eat, and then go to Yudhiṣṭhira’s palace, where the king is seated with his ministers—setting the stage for counsel or royal deliberation.