Shloka 7
Adhyāya 40: Brahmā on Mahān (The Great Principle) and the All-Pervading Puruṣa
ज्ञानवन्तश्न ये केचिदलुब्धा जितमन्यव: । प्रसन्नमनसो धीरा निर्ममा निरहंकृता:,संसारमें जो कोई भी मनुष्य बुद्धिमान, सद्भाव-परायण, ध्यानी, नित्य योगी, सत्यप्रतिज्ञ, जितेन्द्रिय, ज्ञानवान् लोभहीन, क्रोधको जीतनेवाले, प्रसन्नचित्त, धीर तथा ममता और अहंकारसे रहित हैं, वे सब मुक्त होकर परमात्माको प्राप्त होते हैं। जो सर्वश्रेष्ठ परमात्माकी महिमाको जानता है, उसे पुण्यदायक उत्तम गति मिलती है
jñānavantaś ca ye kecid alubdhā jitamanyavaḥ | prasannamanaso dhīrā nirmamā nirahaṅkṛtāḥ ||
قال فايُو: إنّ أناسًا في هذا العالم، ممن هم حقًّا حكماء—لا طمع فيهم، وقد قهروا الغضب، ساكنو النفس، ثابتون، لا تملّك عندهم ولا أنانية—يُعتَقون من القيد ويبلغون الذات العُليا. ومن عرف مجد الربّ الأسمى نال مآلًا أرفعَ ما يكون، مباركًا حاملًا للثواب.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Liberation is linked to inner virtues: freedom from greed and anger, serenity, steadiness, and the dropping of possessiveness and ego. Knowing the Supreme’s greatness leads to an auspicious highest destiny.
Vāyudeva is instructing the listener by describing the marks of spiritually mature people and stating their फल (result): they become free from saṃsāra and attain the Supreme Self, gaining the best, merit-bearing state.