Shloka 13
Rajo-guṇa-nirdeśa — Brahmā’s Enumeration of Rajasic Dispositions
दम्भो दर्पो5थ रागश्न भक्ति: प्रीति: प्रमोदनम् । द्यूतं च जनवादश्न सम्बन्धा: स्त्रीकृताश्न ये,विप्रगण! द्रोह, माया, शठता, मान, चोरी, हिंसा, घृणा, परिताप, जागरण, दम्भ, दर्प, राग, सकाम भक्ति, विषय-प्रेम, प्रमोद, द्यूतक्रीड़ा, लोगोंके साथ विवाद करना, स्त्रियोंके लिये सम्बन्ध बढ़ाना, नाच-बाजे और गानमें आसक्त होना--से सब राजस गुण कहे गये हैं
vāyudeva uvāca | dambho darpo 'tha rāgaś ca bhaktiḥ prītiḥ pramodanam | dyūtaṃ ca janavādaś ca sambandhāḥ strīkṛtāś ca ye, vipragaṇa |
قال فايوديفا: «النفاق، والكبر، والشهوة؛ والتعبّد (bhakti) الذي تحرّكه الرغبة، والتعلّق بموضوعات الحواس، واللذّة المترفة المُدلِّلة للنفس؛ والقمار؛ والخصام بالقول بين الناس؛ وتوثيق العلاقات لأجل النساء—يا معشر البراهمة—فكلّ ذلك يُعَدّ من خصال الرَّجَس (rajas)».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse classifies certain behaviors and mental tendencies—hypocrisy, pride, passion, pleasure-seeking, gambling, contentious speech, and woman-centered entanglements—as expressions of rajas, the agitating quality that fuels desire, restlessness, and ethically compromising conduct.
Vāyudeva is instructing a gathering of brāhmaṇas by enumerating traits that characterize the rajasic disposition, as part of a broader teaching that distinguishes dispositions (guṇas) and their moral-spiritual consequences.